تفسیر قرآن (10)

 

سوره اسراء  ( قسمت6)

 

«5» فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ أُولَهُمَا بَعَثْنَا عَلَیْكُمْ عِبَاداً لَّنَآ أُوْلِى بَأْسٍ شَدِیدٍ فَجَاسُواْ خِلَلَ الدِّیَارِ وَكَانَ وَعْداً مَّفْعُولاً
 پس همین كه وعده‏ى نخستین فتنه فرا رسد، گروهى از بندگان توانمند و جنگجوى خویش را (براى سركوبى شما) بر انگیزیم. پس درون خانه ‏ها را جستجو كنند (تا فتنه‏ گران را یافته كیفر دهند) و آن، وعده‏اى قطعى است.

 نكته‏ ها:
 
 قرآن، براى آن گروهى كه فسادگران بنى ‏اسرائیل را سركوب مى‏كنند، مصداقى بیان
 
نكرده است. امّادر تفاسیر، آن را به بخت‏ النصّر، طالوت، پادشاه‏روم، هیتلر و...
 
تطبیق داده‏ اند، ولى برخى از آنان، با كلمه‏ ى مقدّس «بَعثنا» كه براى قیامت و بعثت
 
انبیا آمده، و«عباداً لنا» كه براى افرادى همچون پیامبران بكار رفته است، سازگار
 
نیست. بنابراین شاید نظر آیه به آینده‏اى باشد كه هنوز نیامده است. و شاید هم
 
مصداق دیگرى داشته باشد.
 
پیام‏ها: 

 1- از سنّت‏هاى الهى، نابودى مستكبران طغیان‏گر است. «بَعثنا علیكم»

 2- تحقّق وعده‏هاى الهى، به معناى كنار بودن انسان از وظیفه‏ ى جهاد نیست. «بعثنا علیكم عباداً»

 3- جهاد و مبارزه با مستكبران، مخصوص اسلام نیست. «بعثنا... اولى بأس شدید»

 4- دست بالاى دست بسیار است. بنى‏ اسرائیل طغیان كردند، خدا هم برتر از آنان را برایشان مسلطّ مى‏سازد. «بعثنا... اولى بأس شدید»

 5 - فراهم آوردن قدرت براى سركوبى فتنه‏ گران و سلب امنیّت از آنان، حتّى از طریق گشت خانه به خانه، كارى نیكو است. «فجاسوا خلال الدّیار»

 6- پیشگویى‏هاى آسمانى، حتماً به وقوع مى‏پیوندد. «وعداً مفعولاً»