تفسیر قرآن (10) 

سوره اسراء  ( قسمت15) 

 

«15» مَنِ اهْتَدَى‏ فَإِنَّمَا یَهْتَدِى لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیْهَا وَ لَاتَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى‏ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّى‏ نَبْعَثَ رَسُولاً
 هر كس هدایت یافت، پس همانا به سود خویش هدایت یافته است و هر كس گمراه شد، تنها به زیان خویش گمراه شده است و هیچ كس بار گناه دیگرى را به دوش نمى‏كشد و ما هرگز عذاب كننده نبوده‏ایم، مگر آنكه پیامبرى بفرستیم (و اتمام حجّت كنیم).

 
 نكته‏ ها:

 با توجّه به آیات 25 انعام و 13 عنكبوت و روایات، پیشوایان كفر و گمراهى، علاوه بر
 
بار گناهان خود، بار گناهِ پیروان خود را نیز بر دوش مى‏كشند، بدون آنكه از گناه
 
پیروان، چیزى برداشته شود. زیرا اسباب گمراهى آنان را فراهم كرده‏اند.
 
 پیام‏ها:
 
 1- انسان در انتخاب راه، آزاد است. «مَن اهتدى ... مَن ضَلّ»
 
 2- هدایت‏ پذیرى به سود خود انسان و كفر واعراض، به زیان خود اوست و سود و
 
زیانى به خدا نمى‏رسد. «یهتدى لنفسه... یضلّ علیها»
 
 3- هر كس، گرفتار عمل خویش است. «لاتزر وازرة وِزرَ اُخرى»
 
 4- اوّل باید از مثبت‏ ها سخن گفت، بعد از منفى‏ ها. «مَن اِهتدى» قبل از «مَن
 
ضلّ» آمده است.
 
 5 - سنّت خدا بر آن است كه كسى یا امّتى را بدون بیان و اتمام حجّت، عذاب
 
نكند. «ما كنّا معذّبین حتّى نَبعثَ رسولاً» و انبیا براى هدایت بشر، از ابتداى
 
خلقت بوده‏ اند.
 
 6- عقل، به تنهایى براى سعادت بشر كافى نیست، هدایت انبیا لازم است. «حتّى
 
نبعث رسولاً»