لطايف قرآني (54)

اِنّا اَرسَلنا نُوحاً

 

یکی نماز می خواند و در نماز ، پس از خواندن سوره ی حمد ، شروع به خواندن سوره ی نوح نمود . در همان آیه ی اول ؛

اِنّا اَرسَلنل نُوحاً ( نوح /1 ) ما نوح را فرستادیم .

باز ماند و بیش از آن را به یاد نیاورد . اعرابی که حوصله اش سر رفته بود گفت : اگر نوح نمی رود ، دیگری را بفرست و ما را باز رهان .

منبع : مجله ی بشارت ، سال دوم ، شماره چهاردهم ، ص 61