اخلاق در قرآن (10 )

گفتن سخن نيكو




روح انسان در نهايت حساسيت و اثر پذيــــــــري است تا آنجــــــا كه از هر عامل كوچكي اثر

مي پذيرد . روح انسان به سان اينه شفافــــــــي است كه هر چيــــــزي كه در برابر آن قرار

بگيرد اثري از خود بر جاي مي گذارد و يكي از چيـــــــــــزي هايي كه در اثر گذاشتن تاثير به

سزايي دارد « درســــــت سخن گفتن » است . و اين يعني آدمي مواظب كلامي كه بر زبان

مي راند باشد و مكتـــب آسماني ما براي هر يك از امور زندگي انسان حتي جزئي ترين آنها

مثل « حـرف زدن » دستور العملي بسيار دقيق دارد كه سالك طريق خدا و عاشقان قرآن با

عمل كردن به آنها مي توانند قــــرب الهي را بهره مند شوند ، حال آيات قرآن در اين زمينه را

مرور كنيم :
« وقل لعبادي يقولوا التي هي احسن » ( اسراء 53 )

اي فرستاده خدا به بندگان من بگو كه سخنان بهتر و سود مند را بگوييد .

« فبشر عباد الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه » ( زمر 17 - 18 )
اي رسول خدا به بندگان من مـژده بده كه به بهشت خواهند رفت چنا بندگاني كه به سخنان

گوش مي دهند و از بهترين آنها پيروي مي كنند .
« ويقولوا الناس حسنا » ( بقره 83 )

به مردم سخنان خوب بگوييد .
« لا يحب الله الجهر بالسوء من القول الا من ظلم »( نساء 148 )

خداوند آشكار كردن سخنان بد را دوست ندارد مگر گفتار شخص ستمديده كه بديهاي ستمكار را آشكار مي كند .
« اليه يصعد الكلم الطيب » ( فاطر 10 )
سخنان پاك و اعمال نيكو به سوي خدا صعود مي كنند .
« وقولوا للناس سديدا » ( احزاب 70 )
اي مومنان سخنان محكم و مطابق حق را بگوييد .

و در آيه55 سوره قصص مي فرمايد :

مومنان وقتي لغو ( سخن باطلي ) را شنيدند از آن روي مي تابند.

 و قرآن در روش تبليغ دين حق به رسولش و به همه ما اين چنين راهنمايي مي كند كه :

اي پيغمبر ، يه ود و نصاري را با سخنان حكمـــــت آميز و پند خوب به اسلام دعوت نماي و با

ايشان به طرقي كه بهتر است گفتگو كن . ( نحل - 125 )

و در آيات 24 و 26 سوره ابراهيم خداوند سخنان خوب و بد را چنين به مثال مي آورد :

آيا نمي بيني خدا چگونه مثـل زد كه سخن خوب و پاكيزه مانند درخت خوبي است كه ريشه

آن ثابــــــت و شاخه اش در آسمان است ميوه خود را هر زمان به اذن الهي مي دهد و مثل

سخن نا پاك و بــد مانند درخت بدي است كه آن را از روي زمين بر مي كند و دور مي اندازد و

آن درخت در زمين قرار نمي يابد .

و سرانجام قرآن چه زيبا مي فرماييد .
« لا يسمعون فيها لغوا و لا تاثيما » ( واقعه 25 )
مومنان در بهشت سخنان باطل و گناه آور نمي شوند .

به اميد پاك بودن زبانمان از گفتن سخنان لغو و باطل .