حكايت قرآني


علامه هبه الدين شهرستاني و حافظ قرآن




سيد العلماء و المجتهدين آيت الله حاج سيد هبت الدين شهرستاني صاحب كتاب «

الهيئه و الاسلام »كه از اكابر و بزرگـــان و دانشمندان شيعه عراق و مقيم

بغداد بود ه و چندي هم سمت وزارت معارف و علوم قرآن را داشتند و در سال

1325 ه ش به مقصد زيارت حضرت ثامن الحجج (ع) به ايران آمدند .

در بازگشت از مشهد مقدس در شهر كنگـاور با كـربلايي كاظم برخورد نموده و

بعد از آزمايشها كه ديدند ايشـــان مضافا برحافظ قرآنـــي ، كشف الايات

ناظق و كاشف القرآن زنده اند كه خود بسيـاري از آيات را البته بازحمت و

ممــارست و تمرين و تكرار ، حفــــــظ كرده بودند ، ولي بـاز چندين تسلطي

نداشتند و امر حافظ بودن « كربلايي كـاظم » و تند خوانــدن مستقيم و يا

معكوس سوره هاي بـزرگ و... را بسيار عجيـــب و شكفت انگيز تلقي كرده و

او را با خود به عراق و بغداد بردند .

علامه شهرستاني ، علما و حافظين قرآن اهــل تسنن و تشيع عراق را جمع و با

او مصاحبه و مذاكره نمودند ، همگي انگشـت حيرت بردهان گرفته و آن را امري

عجيـب و غير هادي دانستند و در كربـــلا و نجــــف ، مجالس تشكيل و سخن از

حفــــظ و تسلط او در آيات و سوره هاي قرآني داشتند.
 
خبر به شيخ و امير كويت رسيده ، مشتاق ديدار او شد و دعوت رسمي نمود .

پس از رفتن او به كويت ، امير تقاضاي اقامت او را نمود و كاخي با همه گونه

وسايل در اختيار او گذارد ، تا طلايـــي كه قرآن را حفظ مي كنند نزد او

مشغــول باشند ولي علماي عراق صـــلاح ندانسته او گفتند : ممكن است مخالفين

اهل بيت (ع) او را كه از معجـــزات و كرامات آنهاست از بين ببرند ، پس به

عراق و بعد به ايران برگشته و به قم آمدند .