حكايت قرآني


امام خميني (ره ) و احترام به قرآن



روزي يك نفر تعدادي قرآن به قطع كوچك كه فقط محتوي چند سوره بود

آورد تا امام امضاء كنند و براي رزمندگان جبهه هديه ببرند . چون تعداد زياد

بود گفتم اين كار وقت امام را مي گيرد . آن شخص اكتفا كرد كه قرآنها به

دست امام برسد و تبرك شود قرآنها را كه در يك پاكت بزرگ بود نزد امام

برديم .

در آخر كار كه مي خواستيم كه از خدمت امام بر گرديم يكي از اقايان پاكت

قرآنها را برداشت و به طرف دست حضرت امام برد .

معظم له به گمان آنكه طبق معمول كه گاهي نبات و امثال آن را براي 

تبرك مي برديم دستشان را جلو آوردند وقتي چشمشان به داخل پاكت

افتاد فرمودند :

چيست ؟ گفتيم : اينها قرآنهايي است كه مي خواستند تبرك شود .

امام كه هميشه حركاتشان كاملا آرام بود به طور بي سابقه مضطربانه

دستشان را عقب كشيد و عتاب آميز فرمودند :

من قرآْن را تبرك كنم ؟ اين چه كارهايي است كه مي كنيد ؟

در مورد قرآن نكات بسيار جالبي از امام ديده شده است . گاهي به دلايلي

قرآنهايي را كه در كيف دستي به محضر مي برديم . در دفعات اولي اتفاق

افتاد كه بدون توجه قرآن را با چيزهاي ديگر از كيف بيرون آورده روي زمين

مي گذاشتيم . امام كه مراقب بودند فرمودند :

قرآن را روي زمين نگذاريد و بلافاصله دستشان را جلو آورده ، آن را گرفتند و

روي ميز قرار مي دادند .

يك بار هم همه ديدند كه امام در يك مراسم در جماران به طور استثنايي به

جاي آنكه از جايگاه روي صندلي بنشيند وقتي وارد شدند روي زمين

نشستند و اين روزي بود كه بردگان مسابقه قرائت قران آمده بودند و قرار

بود در آن جلسه چند آيه تلاوت شود .