فرهنگ قرآن

اینکه خداوند می فرماید :

« نزل به الروح الامین علی قلبک » « شعرا - 193-194 »

قرآن را روح الامین ( جبرئیل ) بر قلب تو نازل کرد .

مراد از قلب در این آیه چیست ؟ ایا مراد همان قلب صنوبری شکل است که

در سمت چپ سینه قرار دارد و یکی از اعضای بدن آدمی باشد ، یا اینکه

مقصود چیز دیگری است ؟

علامه طباطبایی ، رحمه الله علیه ، در المیزان در جواب می فرماید :

مراد از قلب در کلام خداوند هرجا که به کار رفته ، آن حقیقت انسانی است

که ادراک و شعور به آن نسبت داده می شود نه قلب صنوبری شکل .

آیاتی از قرآن بر این مطلب گواه است ، از جمله : « قلب ها به حنجره ها می

رسد » ( احزاب - 10 ) ومعلوم است که مراد از قلب در این جا جان آدمی

است .

در جای دیگر قلب را به چیزی که به ثواب و گناه متصف می شود تفسیر

نموده و فرموده است : « چنین کسی قلبش گناهکار است » « بقره - 283

» و روشن است که عضو صنوبری شکل گناه نمی کند ، پس مراد همان

جان آدمی است .

بنا براین مصود از قلبی که خداوند می فرماید : « نزل به الروح الامین علی

قلبک » همان نفس و جانی است که ادراک و شعور را به او نسبت می

دهند 

تفسیر المیزان ،  ج 9 ، ص 482